Getuigenissen
Getuigenis van Kim en blindegeleidehond Olly
Zondag 3 januari 2010 - Een dagje Antwerpen
Getuigenis van Kris en zijn blindegeleidehond Gwenny
Zondag 22 november 2009 - 16 uur.
Zondagnamiddag 22/11 16u, het veldrijden op tv is net afgelopen en we willen nog even een wandelingetje maken.. Er is wel veel wind dus lastig om de geluiden om ons heen exact waar te nemen. Maar het is droog en dat is in deze periode van het jaar ook al wat...
De trip verloopt vlekkeloos. Het begint al wel wat te schemeren maar toch besluiten we een langere tocht aan te vatten dan eerst gepland. De wind is iets gaan liggen. Aan de kerk ontmoeten we een vriendelijke dame met een puppy labrador. Heel entousiast wil ze Gwenny begroeten wat haar ook lukt. Natuurlijk wil mijn witte met haar soortgenoot spelen. Maar ze is aan het werk en dus is nu spelen verboden. Na wat kordate correcties vatten we onze tocht verder.
Heel onverwacht steken plots felle rukwinden op. We blijven rustig doorlopen, het enige waar ik me nu om kommer is het feiet dat mijn pet niet de lucht ingaat. Het begint lichtjes te regenen. Heel even maar want meteen daarna vallen er dikke druppels en begint het stilletjes aan te donderen. Wij lopen nog steeds rustig door, ondertussen zijn we de huizenrij voorbij en bevinden we ons tussen de akkers niet ver van het bos. Nu begint het pas écht te onweren, om de 30 seconden een blikseminslag, het dondergeluid dat steeds toeneemt en de regen die met bakken uit de lucht valt. De windstoten worden met de minuut sterker. Hier ergens schuilen is uitgesloten. We steken een wandeltandje bij maar het hondenweer wordt steeds erger. Tot overmaat van ramp is er op de weg enkel water en een pak modder te vinden. Ons Gwen blijft echter ijzig kalm en brengt me na een helse tocht veilig tot aan mijn huis.
Van een geweldige blindegeleidehond gesproken die zijn baasje in alle omstandigheden veilig en met enige trots tot zijn bestemming brengt...
Thanks Gwenny en dikke proficiat!
|
